امروز تو ماشین که داشتم میرفتم مدرسه راننده شروع کرد از خاطرات سال ۴۲! تعریف کرد که معلما اون موقع با چه سختی به مدرسه میومدن و چه ابهتی داشتن و همه ازشون حساب میبردن و با لباس نظامی میرفتن کلاس و . . .

در ادمه ی فرمایشاتش گفت که الان امکانات بیشتره مردم خیلی راحتن و . . .

ازش پرسیدم آقای برقراری با توجه به اوضاع آموزشی اون وقتا و شرایط معلمای اون موقع و معلمای الان به نظر شما اون وقتا اوضاع آموزشی بهتر بود یا الان ؟!!!

فرمودند که الان خیلی بهتره معلمای بیچاره میان مظلومانه وامیستن کنار خیابون یه ماشین بیاد سوارشون کنه ببره روستا !!! قبلا معلما تو روستا حکومت میکردن کسی جرات نداشت چپ بهشون نگاه کنه !!!!

نتیجه ی اخلاقی:

و بنده با عمق جانم پی به این نکته ی حیاتی بردم که در عصر حاضر هر چه مظلومتر و بیچاره تر باشی نزد مردم گوهر شناس و با کمالات ارج و قرب بیشتری خواهی داشت !!!